Irene’s lange strijd

Ik ben inmiddels 14 jaar ziek. Helaas ben ik jaren tegengewerkt door de reguliere artsen, het zat tussen mijn oren tot het lag aan het roken.

Na 2 jaar steeds zieker te zijn geworden, uitvalsverschijnselen te ervaren, afvallen etc., werd ik eindelijk opgenomen in het ziekenhuis. Ik heb alle dure onderzoeken gehad… Maar me serieus nemen dat ik het gevoel heb lyme te hebben werd compleet genegeerd…

Volproppen met eten en astronautenvoer was “de oplossing”. Op mijn ziekst kon ik amper lopen, was ik extreem moe, had ik spier- en zenuwpijn, haaruitval en woog ik nog maar 52 kilo.

Tijdens het survivallen in de Ardennen in 2011 kreeg ik mijn eerste tekenbeet. In 2015 kreeg ik opnieuw 3 tekenbeten in hetzelfde gebied. Door deze vakanties is mijn wereld compleet op zijn kop gezet. Beide keren was ik besmet maar heb geen rode kringen gehad.

Sinds 2024 doe ik aan yoga, een lichte vorm waar ik veel baat bij heb. Naast fysiotherapie en chiropractor probeer ik hiermee mijn lijf redelijk te houden.

Een slechte dag bestaat voor mij uit enorme spierpijn, spierkrampen, gewrichtspijn, zenuwpijn en ohhhh zo moe zijn… Dan is het helaas de dag overleven met tramadol, oxazepam, een beddag met mijn elektrische deken…en hopen dat de volgende dag “beter gaat”

Ik ben inmiddels 14 jaar ziek. Helaas ben ik jaren tegengewerkt door de reguliere artsen, het zat tussen mijn oren tot het lag aan het roken… Via homeopathie en orthomoleculaire therapie de lyme geprobeerd te bestrijden… Beter worden doe ik niet meer, je zit gevangen in je lichaam en elke dag is een verrassing hoe mijn dag wordt.

Wanneer ik een goeie dag heb, dan mag ik het daarna weer bezuren. Ik leef een parttime bestaan… Maar haal er op mijn manier toch uit wat er inzit. Genieten van de goeie dagen en de mindere dagen voor lief nemen.