menu

Licht in de duisternis - Chantal

Voordat ik de ziekte van Lyme kreeg/ontdekte in 2011 had ik een heel hectisch leven waarin ik me niet gelukkig voelde. Ik was toen 40 jaar oud. Er was weinig rust en ik was  niet tevreden met wie ik was. Door de ontdekking van de ziekte van Lyme leerde ik heel veel over mezelf en over de wereld om mij heen. Zoals dat  artsen vaak niet weten waar ze het over hebben bij de ziekte van Lyme, of dat er altijd mensen zijn die je niet geloven ook al is de situatie voor jezelf nogal duidelijk. Destijds waren dat weerzinwekkende waarheden, maar ze leerden me veel over hoe de wereld  in elkaar zit en ze leerden me vooral ook om naar mezelf te luisteren.

Doordat de ziekte van Lyme heel laat ontdekt werd en er veel verwarring  was over de behandeling en de diagnose, kreeg ik door de ontstekingen die dermate uit de hand gelopen waren een handicap aan beide polsen. Het kraakbeen is aangetast en is er blijvend uit de polsen verdwenen. Ook kon ik niet meer zingen. Dit was desastreus omdat ik een spirituele carrière ambieerde met een mantra zang praktijk waarbij ik zong en muziek maakte met de gitaar. Hierin had ik al liefst 15 jaar in geïnvesteerd. Deze droom kwam geheel in duigen te vallen,  met alle andere  idealen uit die tijd. Ik werd volledig op mezelf terug gegooid en moest de reis naar binnen maken, zoals heel veel Lyme patiënten moeten doen en ook de gelegenheid toe krijgen, omdat ze lange dagen verplicht worden in bed te liggen en zo geïsoleerd worden. In die tijd moet ik mij opnieuw een weg banen  in het leven, nu met een fysieke beperking en als chronisch Lyme patiënte die naar genezing zoekt. Ik  begon  te schilderen. Dat begon al toen ik in het Slotervaart ziekenhuis lag in Amsterdam, waar ik een maand lang opgenomen was. Na een lange antibiotica kuur werd mij in het ziekenhuis ingeprent dat ik geen Lyme meer zou hebben. Ik wist wel beter, omdat niemand mij steunde en ik wel de gelegenheid had om te schilderen en tekenen in  het ziekenhuis, richtte ik mij daarop. De tekeningen en schilderijen leken boodschappen voor mij te hebben, juist over de ziekte van Lyme en de parasiet in mijn lijf. Ik tekende toen een tekening met de parasiet erop. En dat betekende voor mij dat ik wel Lyme had. Hoe meer ik ging tekenen en schilderen , hoe meer ik  zag dat er boodschappen uit de schilderijen naar voren traden. Ook daarna was dat zo, toen ik uit het ziekenhuis was ontslagen. Ik zag toen dat ik middels het schilderen en tekenen boodschappen van Engelen kreeg. Ik ben dat blijven doen, tot de dag van vandaag en dit heeft nu geresulteerd in de mooie overzichtstentoonstelling in het Boven Ij ziekenhuis te Amsterdam. Deze tentoonstelling heet “Licht in de duisternis”, een mooi thema dat in veel van mijn werk belangrijk is. Het schilderen heeft mij werkelijk steeds licht in de duisternis getoond, ook vele jaren na de vreselijke ontdekking van de ziekte van Lyme en de ontkenning daarvan door artsen. Het is een thema dat mij steeds weer kracht geeft in moeilijke tijden. En het is fijn dat ik, ook al heb ik de ziekte van Lyme,  mij op deze manier kan uiten en mij op iets kan richten dat mij heel veel voldoening geeft en dat ik nu kan laten zien in een overzichtstentoonstelling

Schilderij: Er alleen voor staan

Geschreven door Chantal, 48 jaar oud. Chantal is autodidact en begon met het doorkrijgen van schilderijen met boodschappen van Engelen toen ze zelf een maand lang in het ziekenhuis lag in een periode dat haar leven aan en zijde draadje hing. Ze had toen veel behoefte aan kleur en om zich uit te drukken en begon daarom te schilderen. Enkele van deze schilderijen uit deze begin tijd zijn op de expositie te zien. Het zijn kinderlijke schilderijen.

De expositie is te zien in het Boven ij ziekenhuis in Amsterdam tot eind Oktober. Op afspraak is Chantal aanwezig bij de expositie om vragen over de kunst te beantwoorden. Haar nummer is 06-26590309. Het adres is Statenjachtstraat 1, 1034 CS Amsterdam. Telefoon: 020 634 6346. Meer informatie via de website