menu
Het verhaal van Simone

Lymepatiënt Simone schreef een kookboek

“Ik ben Simone Bent, 36 jaar oud, wonend in Doesburg met Dennis en onze lieve Golden retriever Bowie. Ik heb sinds mijn tienerjaren de ziekte van Lyme, ik heb een tekenbeet opgelopen in het bos maar nooit een rode kring gehad. Toen ik 18 jaar was sloeg het noodlot toe, ik kreeg een auto-ongeluk, ik brak mijn rug, nek en borstbeen en had een hoofdwond van 15 cm. Ik lag in coma en eenmaal uit coma waren we vooral heel dankbaar dat ik nog leefde, niet wetende wat mij nog te wachten stond. Doordat mijn immuunsysteem verzwakte na het auto-ongeluk, sloeg de Lyme toe in alle heftigheid, het sluimerde door mijn hele lichaam en veroorzaakte veel schade.

Ik had zoveel klachten, van algehele malaise, brainfog, spier- en gewrichtspijn, geen prikkels kunnen verdragen, darmproblemen, misselijkheid, detox problemen, extreme vermoeidheid, tand/kaak/keel/hoofd problemen enz. Het is zoveel, te veel om precies te benoemen. Lyme is onvoorspelbaar, het gaf mij een volledig geïsoleerd leven, een gevoel van eenzaamheid, machteloosheid en verdriet. Het leven om je heen gaat door, het leven waar je geen deel meer van bent of kan zijn. Dat vond ik zo pijnlijk.”

In deze blog verteld Simone haar verhaal en waarom ze uiteindelijk een kookboek heeft geschreven. Lees hieronder verder. 

Simone's behandelingen

'Niets leek te helpen'

“Ik ging in behandeling, in Nederland was ik snel uitbehandeld en was het ongeloof van de reguliere artsen groot. Deze situatie van ongeloof en de uitspraken: leer de pijn negeren, het zit tussen je oren, dat heeft mij zo intens geraakt! Gelukkig vond ik hele lieve artsen die achter mij stonden en mij als persoon zagen. Ik ben eerst in Nederland bij diverse alternatieve artsen in behandeling geweest, helaas hielp dit niet voldoende. Ik heb in Cyprus een behandeling van 10 weken gehad, dit was mentaal en fysiek heel pittig. Ik ben in Zwitserland geweest omdat de Lyme in mijn kaakbot zat en 2 cm kaakbot was aangetast. Het weefsel is verwijderd, alles is schoongemaakt en mijn eigen bloedplasma met mijn stamcellen zijn teruggeplaatst. Mijn kaakbot is volledig aangegroeid. YAY. Ik heb een operatie aan mijn heup gehad, mijn labrum was gescheurd, ik heb nu 2 ankers in mijn heup. Helaas 2 jaar rondgelopen met pijn doordat ik niet geloofd werd. Ik heb cryotherapie gedaan voor mijn amandelen, dit was een enorm pijnlijke ervaring maar I did it. 

Ondertussen nog vele behandelingen door het hele land omdat ik niet op wilde geven en elke keer weer hoopte, zou dit het zijn wat mij kan helpen. Toch leek niets echt aan te slaan, mijn bloedwaardes bleven zo slecht, ik voelde mij zo slecht. Elke keer moest ik weer dealen met een teleurstelling. Maar gelukkig kon ik elke keer weer de kracht vinden om door te gaan en verder te zoeken. Want Lyme behandelen is bij iedereen anders, dat maakt het zo ingewikkeld, ook voor de buitenwereld om te begrijpen.

Gelukkig vond ik mijn reddende helden in Duitsland, ik heb tot op de dag van vandaag nog behandelingen, ook met thuis infusen. Ik ga regelmatig terug om alle waardes te checken en een nieuw plan thuis te maken gericht op de uitslagen. Na mijn stamcel behandeling heb ik stappen vooruit gemaakt, waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Ik wilde niet meer leven, ik wilde wel, maar de pijn en onmacht, het gevoel dat je gevangen bent in je eigen lichaam, ik voelde geen uitweg meer.  Gelukkig door Dennis en mijn artsen heb ik doorgezet en is de Lyme veel beter onder controle. Ik ben er nog niet maar we houden hoop en we gaan door.

Doordat de artsen mij nooit geloofden, ook de heftige pijn rondom mijn nek en hoofd niet, adviseerden mijn arts in Duitsland om meer onderzoek te doen. Helaas waren de uitslagen in Barcelona niet goed en is mijn nek een groot probleem. Door het auto-ongeluk zijn de eerste twee nekwervels instabiel, drukken ze op de zenuwen en komt er te veel druk op mijn hersenstam. Door de Lyme is het verergert. Dit is een heel proces, een hele lange weg, die heel pittig is maar ik probeer elke dag naar de kleinste lichtpuntjes te kijken en hoop te houden. Hoop op een toekomst die leefbaar is.”

Waarom ze een kookboek schreef

Voeding en lyme

Tijdens mijn hele proces ontdekte ik hoe belangrijk mindset en voeding is. Door de ziekte van Lyme ben ik ook anders in het leven gaan staan en ben ik dichterbij mezelf gekomen. Ik vind bakken en koken heel leuk en ik heb afgelopen jaren mijn recepten opgeslagen en omdat ik andere mensen wil inspireren, heb ik een mooi kookboek zelf gemaakt. Het kookboek is gluten en lactose vrij en bevat geen geraffineerde suikers. Het leuke is dat het voor iedereen toegankelijk is, ook zonder intoleranties/allergieën. Het boek bevat meer dan 90 recepten, ontbijt, lunch, diner en snacks, is een hardcover en fullcolour.  

Houd hoop lieve mensen!

Lieve groetjes Simone.”

Wil je Simone’s boek kopen, kijk dan even op www.simoneshoopopleven.nl